SC Oostrozebeke zet vol in op de jeugd en doorstroming.


De U13 van SC Oostrozebeke heeft er een boerenjaar op zitten. Onder leiding van Mario Vandekerckhove, gepokt en gemazeld in het (jeugd)voetbal, speelde de ploeg kampioen. Enkel in de nationale finale van de jeugdcup het nieuwsblad moest het de meerdere erkennen tegen Sleidinge. Maar dat kan de vreugde bij SC Oostrozebeke niet temperen. Als club zien wij het belang van de jeugd volop in. We streven ernaar om ook met onze eerste ploeg zoveel mogelijk met jeugdige talenten aan te treden. Makkelijk is dat niet, want ze worden al te vaak weggeplukt, doet Mario zijn verhaal.
Waar het eerste elftal van SC Oostrozebeke volgend seizoen speelt, is nog niet duidelijk. Het won het Driehoeks tornooi om het behoud, maar is nu afhankelijk  van het resultaat van de eindronde in eerste amateurklasse. Als Visé daar het pleit wint, dan is SCOR samen met nog enkele andere West-Vlaamse ploegen de pineut.( Visé won de eindronde zodat SCOR zakt naar 4de prov.) Behoud of degradatie naar 4de provinciale, de club blijft de filosofie waarbij het volop inzet op de jeugd trouw. Anderhalf jaar geleden kwam het tot een fusie tussen het hoofd en jeugdbestuur. En ondertussen kreeg Scor bij de audit van footpass de hoogste score voor een gewestelijke ploeg. Het feit dat we heel wat jongeren laten doorstromen en dat er veel jeugdmensen in het bestuur zitten, speelt daarbij in ons voordeel. We bieden ook damesvoetbal aan, in de jeugd schrijven zich geregeld meisjes in. En ook erg jonge gastjes, nu opnieuw enkelen van vijf jaar.
Verloren finale
Mario Vandekerckhove was de man die jarenlang mee het mooie weer maakte  bij de jeugd van KSV Ingelmunster, ook in de periode dat de club in tweede klasse speelde en ei zo na ook de poort naar eerste klasse open beukte. Uiteindelijk stapte hij uit het voetbal, maar liet zich acht jaar geleden toch overtuigen om in buurgemeente Oostrozebeke de handschoen op te nemen als jeugd coördinator. Een rol die hij nu nog altijd vervult.  Het is hard werken, maar we plukken de vruchten. In de onderbouw hebben we in alle leeftijden twee ploegjes, in de bovenbouw twee U12 ploegen, één team U13, twee U15 ploegen en onze U17. In totaal toch goed voor zowat 200 jeugdspelers. Zelf is Mario ook trainer van de U13, die dit jaar kampioen speelde. Maar resultaten primeren niet, al is het voor die gasten wel leuk als ze winnen. We spelen gewestelijk, maar op tornooien zien we dat we onze voet naast de provinciale teams  kunnen zetten. We verloren de jeugdcup finale, maar mijn jongens mogen na zo’n seizoen niet ontgoocheld zijn. Ze presteerden uitmuntend. Van dit team gaan bijna alle jongens naar de U15, zelf ga ik volgend jaar  de U12 trainen.
Wel jammer dat sommige spelers toch weer hun woord breken.
De keuze voor de jeugd voor een team als SC Oostrozebeke vindt Mario de enige juiste. Een club runnen kost handenvol geld. We engageren voldoende trainers, liefst met de nodige diploma’s. Maar je ziet ook dat die mensen overbevraagd zijn, komt er op de duur ook een spel van opbod. Wij gaan realistisch met onze middelen om. Dit jaar stroomde al heel wat jeugd door naar de eerste ploeg. We kenden daar een dramatische start, maar eens die jeugd geïntegreerd was, kwam de machine op gang. Jammer genoeg konden we ons net niet rechtstreeks redden.  Ondertussen had na nieuwjaar de kern voor 95 procent het contract verlengd. En het spijtige is dan dat je ziet dat enkele jongens die hun woord gaven, dat opnieuw breken. Gasten die in eigen dorp in het eerste elftal kunnen spelen, maar toch de lokroep niet kunnen weerstaan.

bron, de weekbode   artikel, WVS